Adım Adım Affetmek: Eğitim Notları

"Adım Adım Affetmek" adlı dersi nasıl öğretiriz

Bu ders hem imanlılar hem de henüz iman etmemiş kişiler için hazırlanmıştır (bu sebeple Kutsal Kitap'tan ayetler eklenmemiştir). Dersin amacı, affetmenin nasıl olduğunu açıklamak ve yüreğimizde acı kalmayacak şekilde tamamen affedebileceğimizi öğretmektir. Bu derste neden affetmemiz gerektiğini anlatmadık, ancak kişiler dersi okudukça affetme konusunda motive olurlar. Çoğu insan bu dersin içeriğindeki bilgileri öğrenip yararlanabilir fakat amacımız dersi uygulamaları ve bundan gelen güç ve özgürlüğü tatmalarıdır.

Olası uygulama önerileri:

Acılarından kurtulmak istediğini söyleyen bir kişiyle (öncelikle dersi birlikte okuyun, özellikle beş adımı öğrensinler ki neler yapmaları gerektiğini gerçekten anlasınlar)
Küçük gruplarda ve ev kiliselerinde (öncelikle dersi öğrenin, daha sonra bir kişiyle bunu uygularken diğerleri süreci izleyip öğrensinler)
Kiliselerde daha büyük eğitimlerde (süreci yönetebilecek yeterince yardımcı kişi getirdiğinizden emin olun)
İman etmemiş kişilere Tanrı'nın müjdesi götürmenin bir yolu olarak

Bir grup ne kadar birbirini tanıyıp güveniyorsa, acılarını birbirleriyle paylaşmaları o kadar kolay olur. Bu nedenle, zaten birlikte olan ve birbirlerini tanıyan gruplarla bu dersi yapmak daha iyi bir fikir olacaktır.

Affetmek ne değildir

Fazla yerimiz olmadığı için ve affetmenin ne olduğuna odaklanmak istediğimiz için bu konudan dersimizde bahsetmedik. Ancak affetmekle ilgili yanlış bilinenleri açıklamak, insanları affetmekten alıkoyan unsurları açıklamak açısından önemlidir diye düşünüyoruz.

Affetmek barışmak demek değildir. Bazen bir ilişkinin onarılması veya barışmak mümkün olmayabilir, örneğin karşıdaki kişi istemiyordur ya da hayatınızdan çıkmış olabilir. Ancak affetmek her zaman mümkündür. (Barışmak iki ya da fazla insanın karşılıklı affetmeyi istemesi ve birbirini affetmesidir)
Affetmek unutmak demek değildir. Unutmak mümkün değildir, ancak affettikten sonra kötü anılarımızın acısı geçecektir.
Affetmek karşıdaki kişiye eskisi gibi güvenmek demek değildir. Affettikten sonra güvenli sınırlarımızı korumak daha mantıklı olacaktır (gitar örneğine bakınız).
Affetmek olan kötü olayları bir kenara atmak değildir.
Affetmek "hiç önemli değil" demek değildir.
Affetmek zayıf olmak demek değildir.
Affetmek yasal yöntemlere başvurmamak değildir.

Örnek hikaye: gitarını ödünç vermek

Düşünün, bir gitarınız var ve ben size gelip "Bir günlüğüne gitarını ödünç alabilir miyim?" diyorum, siz de "Tabii ki, ama dikkatli kullan" diyorsunuz. Ertesi gün size gitarı geri veriyorum ama üstünde kocaman çizikler var ve size diyorum ki: "Kusura bakma, çocuklar yapmış. Ama sorun değil, gitar aynı sesleri çıkarıyor." Siz doğal olarak kızıyorsunuz ve üzülüyorsunuz. Ancak beni affetmeye karar veriyorsunuz çünkü öfkeli kalmak iyi bir fikir değil. Bir hafta sonra size gelip tekrar soruyorum, "Tekrar gitarını alabilir miyim?" Gitar sizin ve verip vermemek size kalmış. Beni affettiniz ama gitarınıza iyi bakmadığımı anladığınız için muhtemelen bana tekrar vermek istemeyeceksiniz.

Dersi nasıl etkili öğretebiliriz

Herkese dersin bir kopyasını verin. Hatta onlara ikişer kopya verip kime vermeleri konusunda dua etmelerini isteyebilirsiniz. Eğer verdiğiniz kişinin ana dili farklıysa, o dilde de verebilirsiniz.
Katılımcılar tüm kâğıdı bölüm bölüm sesli okusunlar. Her bölümden (ya da her iki bölümden) sonra soru sormak için durun ve örneklendirmeler yapın.
Zamanınızı iyi yönetin ve son kısma zaman ayıralabileceğinizden emin olun, son kısım "kendini sorgulama" kısmıdır.
İnsanlar dersi en iyi kendileri tecrübe ederek ya da siz başkasıyla ders yaparken adım adım gözlemleyerek öğrenecektir. Bu da sizin tecrübeli olmanızı gerektirir, özellikle de bir grup insan süreci izlerken dersi yapabilecek tecrübede olmanız gerekebilir. Bu nedenle affetme dersini sadece bu konuda rahatsanız ve ne yaptığınızı iyi biliyorsanız öğretin. Size eğitim veren kişiden sizi hazırlamasını isteyin.

İyi örnekler ve ipuçları: Adım adım dersi tamamlayacak öneriler

İlk kısımdan sonra (giriş)

İlk kısımdan sonra bir örnek vermeniz iyi olacaktır. Örneğin: "Bir arkadaşınla kişisel bir sırrını paylaştın. O da gidip bunu başkalarına söyledi. Çok sinirlendin." İlk (yanlış) tepki:"Artık kimseye güvenemem" diye hissedip diğer kişilerle derin şeyler paylaşmayı bırakmak. Etrafına güvensizlik duvarı örüp kendini koruduğunu düşünmek ama kendini yalnız bırakıp aslında kendi canını yakmak. İkinci (yanlış) tepki: İntikam almayı istemek, karşıdaki kişiye acı verip senin için ne kadar kötü bir durum olduğunu anlamasını sağlamak. Bunu yaparak o kişiye bedel ödetmek, bu konuyu sürekli düşünüp konunun içine hapsolmak. Aynı zamanda günah üzerine günah işlediğimiz bir döngüye girmek.

İkinci kısımdan sonra ("Affetmek nedir?")

Kişinin sorularını alın ve yanlış anladıkları yerleri düzeltin. Yukarıdaki "Affetmek ne değildir" bölümündeki bazı yerleri alıntılamanız gerekebilir. Affetmek ve barışmak arasındaki farklar genelde insanların bilmediği, onlar için yeni ve yararlı bir bilgi olduğu için özellikle önemlidir.

Üçüncü kısımdan sonra ("Affetmenin adımları")

Bu bölümden sonra kesinlikle dersi bölün ve şu soruyu sorun: "Bu beş adımdan hangisi senin için en zor adım?" Herkes bu soruyu cevaplasın. Bu kişilerin affetme konusunda bireysel olarak ne düşündüklerini açığa çıkaracaktır. Bu kısımda küçük örnekler vermek ve başta verdiğimiz örneğe dönmek de iyi bir fikir olacaktır:

Arkadaşımla bir özelimi paylaştım ve o da bana sormadan başkalarına söyledi.
Çok öfkeliyim. Ve paylaştığı şey bana utanç veren bir şey olduğu için kendimi kötü hissediyorum, şimdi herkes utancımı biliyor.
Onun bana sormadan dedikodu yapıp başkalarına söylemesi yanlıştı.
Bu durumda dua etmeliyim: "Tanrım, sen benim için adil bir yargıçsın. Sana arkadaşımın yaptığı suçları anlatmak istiyorum: dedikodu yaptı ve sırrımı başkalarına anlattı. Çok öfkeliyim ve bu konuda utanç duyuyorum."
Sana dua ediyorum: "Tanrım, bu davayı senin önüne getiriyorum ve artık kendime yük etmiyorum. Bu kişiyi artık yargılamayacağım. Arkadaşımı affediyorum."

Dördüncü kısımdan sonra ("Tanrının huzurunda dava açmak")

Çoğu imanlı Tanrı ile bu şekilde konuşmamış olduğu için, bu kısım onlara tuhaf gelebilir. Aşağıdaki noktalardan faydalanabilirsiniz: Eğer size sorsaydım, "Sizce Tanrı yargıç mıdır, buna inanır mısınız?" Buna muhtemelen çoğu imanlı gibi evet diyeceksiniz. Peki üstüne şöyle dersem: "Peki bu senin hayatında ne anlama geliyor?" Muhtemelen şöyle diyeceksiniz: "Bir gün öldüğümde huzurunda duracağım ve Tanrı beni yargılayacak". Evet, doğru, fakat Tanrı'nın yargıç olması sadece bu anlama gelmez. Uygulamada şu demektir: bize yapılan haksızlıkları Tanrı'ya getirip O'nun yargıçlığından bu şekilde yardım alma hakkımız var. Eğer bunu daha önce yapmadıysanız, Tanrı'nın bu yönünü tam anlayamamış olabilirsiniz.

Beşinci bölümden sonra ("Notlar")

Bu notlarla ilgili olası açıklamalar:

Birinden yardım almak: Sorun şu ki çoğu insan iyi bir yardımcı değildir. Üç kötü yardımcı tepkisi:

Siz olanları anlatırsınız, onlar da sizi yargılamaya başlar: "Ne?! Öyle mi yaptın?! Çok aptallık etmişsin." Peki, teşekkürler, bu da demek oluyor ki bundan sonra seninle bir şey paylaşmayacağım.
Siz örneğin eski sevgilinizin canınızı nasıl yaktığını anlatırsınız. Onlar da eski sevgililerini anlatmaya başlar ve hatta "Erkekler/Kadınlar böyledir işte" der. Peki ama bu benim için hiç yardımcı olmadı. Hatta durumu daha kötü yaptın.
Fazla şefkat gösterirler: "Ay, çok zor şeyler yaşamışsın. Çok üzüldüm, çok travmalar yaşamışsın. Gel, bir sarılayım. Ay ne kötü." Peki, biraz şefkat iyidir ama tek başına bizi acıdan kurtarmaya yetmez.

Doğru yardımcı aktif dinleme yöntemlerini kullanır, bizi yargılamaz ve bizi doğru adımlara yönlendirerek Tanrı ile etkileşime geçmemizi sağlar, bu da bizi özgürlüğe götürür ("Duada yardımcı olacak kişinin rolü" adlı derse bakabilirsiniz)
Kendi günahımız: Kendi hayatınızdan kişisel örnekler verebilirsiniz.
Affetme kararına sadık kalmak: "Mezun olma" örneğini kullanmanız güzel olacaktır:; Okulu bitiyorsunuz ve mezuniyet geliyor. Anne babanıza söyleyip onları davet ediyorsunuz. Babanız, "Tabii ki geliriz" diyor. Mezuniyet gününüz geldiğinde herkes giyinip süslenmiş ve herkes geliyor: tüm arkadaşlarınız ve aileleri orada. Peki kim gelmiyor? Babanız. Çok üzülüp kızıyorsunuz. Daha sonra bu duygu yükünden kurtulmak için babanızı affetmeye ve affetme adımlarını uygulamaya karar veriyorsunuz. Fakat daha sonra, şunu fark ediyorsunuz: babanız her zaman bir şeyler söz verip yapmayan biri. Ne zaman ona ihtiyaç duysanız işi çıkıyor. Şimdi mezuniyet konusunda onu affetmiş olsanız da yine başka olaylar oluyor. Bu konuda acılarınızdan kurtulmak için yine affetme adımlarını uygulamanız ve babanızı size karşı işlediği diğer günahlar konusunda affetmeniz gerekiyor.

Son kısımdan sonra ("Kendi yüreğimize bakmak")

Kişinin sorularını cevaplayın ve duaya başlayın. Sesli dua edip daha sonra birkaç dakika sessiz kalmak iyi bir fikir olacaktır, bu durumda herkes Tanrı'ya kendi sorularını sorma şansı bulacaktır. Eğer mümkünse herkes affetmesi gereken kişileri not alırsa iyi olur.

Birkaç dakika sessiz zamanı bittikten sonra, herkese nazikçe Tanrı'nın onlara gösterdiği şeyleri (rahat hissettikleri sürece) paylaşmalarını söyleyebilirsiniz. Çoğu kişinin affetmeleri gereken kişiler uzun bir listedir. Kimle başlamak isterler diye sorabilirsiniz. Biz küçük bir sorunu affetmekle başlamalarını öneriyoruz. Bu şekilde affetmeyi öğrenecek, affetmeyi deneyimledikçe bir sonraki sefer onlar için daha kolay olacaktır.

Eğer bir kişiye affetme sürecini başkalarının önünde öğretmeyi düşünüyorsanız, onu dikkatle dinlemenizi ve kime kılavuzluk etmeniz gerektiğini dua ederek bulmanızı öneriyoruz (bu soruları dikkatle düşünün: Bu kişi Tanrı'dan bir şey duyuyor mu? Her şey net ve açık mı yoksa kişinin acısı fazla mı büyük? Kişiye günah işleyen kişi biliniyor mu?).